Pups Present in de tweede week

Met elke nieuwe dag en week wordt hun wereldje nu werkelijk een stukje groter, aangezien de ogen en oren open zijn. Tijd om letterlijk meer contact te maken, zodat ze onze stemmen gaan herkennen. Je zou je kunnen afvragen, wat er in het kleine koppie van een pup omgaat, zodra zijn of haar ogen opengaan en ze figuren en andere levende wezens kunnen zien. Ik kan me niet herinneren, dat ik ooit een schrikreactie bij een pup zag, als ik ze in mijn handen pakte en ze mij of iemand anders konden zien. De gedachte is eigenlijk best een beetje komisch. 

Ze beginnen een beetje meer op een hondje te lijken. Het molletjes-stadium hebben ze nu wel achter zich. Present ligt nu wat meer buiten de werpkist en zoals een echte Border Collie, wilde ze in de 1e week al graag weer aan het ‘werk’. Ze is een hele lieve en zorgzame moeder en elke piep die een pup ook maar maakt, zorgt ervoor dat ze even goed wil controleren, of alles wel goed gaat. De 3e week is aangebroken. Het gaat weer snel, eigenlijk te snel. Maar zo gaat het nou eenmaal. Ik probeer te genieten van elk moment, want voor je het weet zijn ze weer weg. Dus ik ga nu gauw weer even naar de pups.

Categorie: Pups